Երեկ Հայաստանի մի շարք համայնքներում կայացած ՏԻՄ ընտրությունների արդյունքները ցույց տվեցին, որ իշխանության թեկնածուների գերակշիռ մասը կարողացել է ստանալ ընտրողների վստահությունը, մինչդեռ ընդդիմադիր ուժերը լուրջ պարտություն են կրել։ Այս արդյունքները միայն քաղաքական մրցակցության պատկերը չեն, դրանք նաև առիթ են գնահատելու համայնքներում վերջին տարիներին կատարված աշխատանքը և դրա ազդեցությունը մարդկանց առօրյա կյանքի վրա։
Տարիներ շարունակ Հայաստանի բազմաթիվ գյուղեր ու բնակավայրեր մնացել էին ուշադրությունից դուրս։ Անբարեկարգ ճանապարհներ, մաշված ենթակառուցվածքներ, խնդիրներով լի դպրոցներ ու մանկապարտեզներ, այս ամենը շատ համայնքների առօրյայի անբաժանելի մասն էր դարձել։ Բնակիչները հաճախ ստիպված էին համակերպվել այն մտքի հետ, որ իրենց բնակավայրերում փոփոխություններն անհնար են, իսկ զարգացումը սահմանափակվում է խոստումներով։
Վերջին տարիներին, սակայն, մի շարք համայնքներում իրավիճակը սկսել է փոխվել։ Բարեկարգվում են փողոցները, կառուցվում ու նորոգվում են դպրոցներ և մանկապարտեզներ, իրականացվում են ենթակառուցվածքային ծրագրեր, իսկ տարիներով մոռացված բնակավայրերը աստիճանաբար նոր շունչ են ստանում։ Այս փոփոխությունները միայն շենքերի կամ ճանապարհների մասին չեն։ Դրանք մարդկանց կյանքի որակի, երեխաների կրթական պայմանների և համայնքներում ապրելու հեռանկարների մասին են։
Հենց այս տեսանկյունից պետք է դիտարկել նաև ՏԻՄ ընտրությունների արդյունքները։ Երբ բնակիչը տեսնում է, որ իր փողոցը բարեկարգվել է, երեխան հաճախում է նորոգված դպրոց, իսկ համայնքում տարիներով չլուծված հարցերը վերջապես ուշադրության կենտրոնում են հայտնվել, նա կարող է այդ փոփոխությունները հաշվի առնել նաև ընտրություն կատարելիս։ Քաղաքական խոստումները կարևոր են, բայց կատարված աշխատանքը հաճախ ավելի համոզիչ փաստարկ է։
Ընդդիմության պարտությունն այս ընտրություններում պետք է նաև լուրջ ազդակ լինի ընդդիմադիր ուժերի համար։ Միայն իշխանություններին քննադատելը կամ դժգոհության վրա քաղաքական հաշվարկ կառուցելը բավարար չէ։ Մարդկանց վստահությունը շահելու համար անհրաժեշտ են սեփական ծրագրեր, համոզիչ առաջարկներ և ապացույցներ, որ առաջարկվող այլընտրանքը կարող է ավելի լավ լուծել համայնքի խնդիրները։
Իհարկե, մեկ ընտրության արդյունքներով չի կարելի պնդել, թե բոլոր համայնքներում բոլոր խնդիրներն արդեն լուծված են։ Դեռ կան բնակավայրեր, որտեղ անհրաժեշտ են լրացուցիչ ներդրումներ, աշխատատեղեր, ավելի որակյալ ծառայություններ և շարունակական զարգացում։ Բայց ակնհայտ է, որ այնտեղ, որտեղ կատարված աշխատանքը տեսանելի է և շոշափելի՝ իշխանության թեկնածուներն ունեն ընտրողների վստահությունը ստանալու ավելի մեծ հնարավորություն։
ՏԻՄ ընտրությունները ևս մեկ անգամ ցույց տվեցին, որ համայնքների զարգացումը միայն տեղական նշանակության հարց չէ։ Այն նաև քաղաքական վստահության ձևավորման կարևոր գործոն է։ Իսկ տարիներով անտեսված բնակավայրերի վերափոխումը կարող է դառնալ այն հիմնավորումը, որով ընտրողը գնահատում է ոչ թե քաղաքական ուժերի հայտարարությունները, այլ նրանց աշխատանքի արդյունքը։
Ի վերջո, ընտրությունների ժամանակ վճռորոշ կարող է լինել ոչ թե այն, թե ով ավելի բարձր է խոսում, այլ այն, թե ով ինչ է արել մարդկանց կյանքի որակը փոխելու համար։
Մկրտիչ Իսրայելյան
Բաժանորդագրվեք Zarkerak.am-ի տելեգրամ ալիքին։
